ROZDZIAŁ #10 CZ.1

* OCZAMI TRIS *
     Cholerny ból. Głowy, brzucha, nogi, drugiej nogi, ręki , drugiej ręki, pleców, gardła, zębów, włosów, kurna. Pierwszy raz od nie wiem jak długo mam świadomość bycia. Nie mam pojęcia jak długo byłam nieprzytomna, ale wiem, że Syriusz, James i nauczyciele wariują. Może dlatego, że jeszcze się nie obudziłam, albo dlatego, że Śmierciożercy wdarli się na teren szkoły. Nie wiem. Spróbowałam się poruszyć, ale nic mi z tego nie wyszło. Nie potrafiłam nawet oczu otworzyć. Ale moje uszy działały bez zarzutu.
- Hej, i co? - spytał Syriusz. Syriusz Black. Ciekawe jak on się trzyma. I jak trzyma się James.
- Nic - odpowiedział mój braciszek kochany.
- Minęło dopiero dziewięć dni - mruknął szarooki. - Pani Pomfrey mówiła, że niektórzy ugodzeni Cruciatusem budzą się po dwóch tygodniach. - Słyszałam powątpiewanie w jego głosie. Nie spodobało mi się to. Dziewięć dni z życia wyjętych.
- Mówiła też, że nigdy nie widziała kogoś ugodzonego Cruciatusem w tak poważnym stanie i, że są niewielkie szanse na to, że się obudzi - warknął James. Chciałam zerwać się z łóżka i zawołać " Obudziłam się!". Ale nie mogłam.
- Powiedziała coś takiego?!
- Podsłuchałem jak rozmawiała z Dumbledorem. - No tak, cały James.
- Jak kto rozmawiał z Dumbledorem? - spytała... Lilka. Lily. Nie pomyślałam jak ona się musi czuć...
- Pani Pomfrey.
- O, fajnie. I co? - Nie mów jej James, błagam, nie załamuj jej!!
- Nic takiego. - DZIĘKI BOGU!!!!!!!!!
     Nagle poczułam dziwny, mocny ból w klatce piersiowej, który powiększał się z każdą chwilą. Mój oddech mocno przyśpieszył i zaraz potem nie mogłam go złapać, przez co zaczęłam kaszleć. Dalej nie mogłam otworzyć oczu. Lily zawołała panią Pomfrey James i Syriusz mnie podnieśli do pozycji siedzącej. Ktoś mierzył mi puls. I zasnęłam.
* OCZAMI JAMESA *
     Jej oddech mocno przyśpieszył i zaraz potem zaczęłam się krztusić. Lily pobiegła po panią Pomfrey, a ja z Syriuszem podnieśliśmy ją do pozycji siedzącej. Zmierzyłem jej puls. Był ledwo wyczuwalny. Moja siostra umierała. Po chwili jej klatka piersiowa przestała się ruszać.
- NIE ODDYCHA!! - wrzasnąłem i z moich oczu zaczęły płynąć łzy. Spojrzałem na Syriusza, po jego policzkach płynęły łzy, a on był wpatrzony w jej nieruchomą twarz.
Pani Pomfrey ją reanimowała dosyć długo. Kiedy wyszła do nas zza kotary osłaniającej łóżko jej oczy były lekko wilgotne i przeszkolone. Pokręciłem lekko głową.
- James, Syriusz... - zaczęła, a z jej oczu popłynęły łzy - tak mi przykro. - W Skrzydle Szpitalnym rozległ się przerażający krzyk dwóch nastolatków, którzy właśnie stracili ukochaną osobę. Do pomieszczenia weszła Lily z dziewczynami. Za nią szedł Dumbledore i McGonagall razem z naszymi rodzicami. Dziewczyny kiedy tylko nas zobaczyły podbiegły do nas Lily mnie przytuliła. Do Syriusza podbiegła Elizabeth. Alice wbiegła za kotarę. Po chwili usłyszeliśmy jej krzyk. Wybiegła z pomieszczenia łkając. Lily odsunęła się ode mnie i schowała twarz w dłoniach. Moi rodzice mnie przytulili i weszli za kotarę. Po chwili usłyszałem szloch mamy i stłumiony płacz ojca. Syriusz podszedł do mnie i uścisnął mnie. Ktoś wyciągnął nas siłą z SS.
     Siedzieliśmy wszyscy trzymając się za ręce w PW kiedy McGonagall weszła do pomieszczenia i zawołała mnie i Syriusza.
********************************************************

Nie zabijajcie jeszcze!!!!! Idę pisać drugą część rozdziału, czekajcie!!